http://www.houseofkata.nl

http://www.dakenwandcenter.nl

 

http://www.assurantiesite.nl/autoverzekering/

http://www.gdkoi.nl

 

http://www.nipponkoigarden.com

 

 

http://www.nikoi.nl

 

http://www.rbfoto.nl

 

http://www.timmerentimmer.com

http://www.koigate.nl

http://www.nipponkoigarden.com


 
 
 

Geen gebeurtenissen deze maand.

ZMDWDVZ






1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031




 
SCUBA


door Gerrit Arends

Op bezoek bij: SCUBA

Een vijver???
Als iemand mij 5 jaar geleden had gezegd dat ook ooit nog eens vijver als hobby zou hebben, dan had ik hem zeker voor gek verklaard, want door de stress en de drukte van mijn werk zou ik daar toch geen tijd voor hebben.

Maar toen wij in 2001 een ander huis met een prachtige aangelegde tuin hadden gekocht, lag er toch echt een heuse vijver (van 6m3) in de tuin. Deze ronde waterplas lag netjes aangesloten aan de hoek van ons terras, waardoor ik er niet om heen kon om ook eens in de vijver te kijken. Zomers was dat best wel leuk als de vissen af en toe naar boven kwamen om een kijkje te nemen.
Omdat het water niet altijd helder was moest er een filter worden gekocht, waarop een goede bekende mij vertelde " joh, doe nou verstandig, koop deze niet te klein en koop wat goeds ". Na de aanschaf en het aansluiten van een (Poly-vortech) vier kamerfilter( met aangebouwde vortex ), een 55 watt UV lamp, een zware vijverpomp en beluchting kon ik na een paar maanden al beter zien wat er zoal in de vijver rond zwom. Hmmm, best wel leuk zo´n vijvertje.
En kennis vertelde mij "joh er zwemt volgens mij ook één koikarper in je vijver "waarop ik onwetend antwoorde "wat is daar zo bijzonder aan dan ?".







Omdat de nieuwe tuin oorspronkelijk een vrij wild aangelegde tuin was en erg vol stond met allerlei beplanting, kwam in 2001 ons plan boven water om deze tuin eens grondig aan te pakken en geheel naar eigen idee in te richten. Het moest wat strakker en wat makkelijker te onderhouden zijn en bovendien konden wij vanaf het terras amper vijf meter van de oude tuin zien (door de vele begroeing).

Niets wetend van vijvers noch van koikarpers is toch het idee ontstaan om onze vijver iets te veranderen en deze aan te passen naar eigen wens. Dat iets veranderen gaf best wel wat kopzorgen, want het moest allemaal kloppen en ik wilde het goed doen !
Na het rustig bestuderen van wat boeken over de aanleg van (koi)vijvers, de filtertechnieken, het bezoeken van de tuinen van Affeltern en het bekijken van een koivijver bij een vriend, moest de knoop worden doorgehakt.
Ik moet wel zeggen dat na het zien van de eerste koivijver mijn besluit vast stond om ook een paar koi´s rond te laten zwemmen.
Voordat ik begon waarschuwde een vriend mij met de woorden " Let op vriend ! Vijveren en koi houden is en besmettelijk hobby ".
Hij voorspelde mij dat na 1 jaar alle goudvissen eruit zouden gaan en ik op den duur toch liever koikarpers wilde houden. Daar moest een kist bier op worden gezet. Ik had zoiets van, nou zo´n vaart zal dat niet lopen, stapje voor stapje !







Om de uiteindelijke reconstructie van de nieuwe vijver te realiseren moest eerst een tuinontwerp gemaakt door een tuinman die er verstand van had. Daarna ben ik zelf pas eind november begonnen met het weghalen van de oude vijver. Alle vissen in quarantaine gezet in een speciale bak. Door het eerst eens los neerleggen van wat lange azobe balken kon kon uiteindelijke omvang beter worden bepaald. "Veel te groot man" hoorde ik mijn vrouw roepen, maar nadat de harthouten pikketten ( van 5x5 cm dik ) eenmaal echt de grond in waren geramd, kreeg ik zowaar plezier aan het bouwwerk in de tuin.
Het plaatsen van de vijverranden was iets waarover ik veel gelezen had. Omdat er uiteindelijk toch weer beplanting rondom de vijver moest komen, moest de vijverrand naar mijn idee goed stevig worden gemaakt. Sterk werk, dus voor het maken van de 40 cm hoge vijverrand werd gekozen voor massief hardhouten balken (van 10 cm dik en 20 cm hoog). Gelukkig had ik voldoende van dit kostbare materiaal liggen dat na lang bewaren toch goed van pas is gekomen. De gehele verbouwing was een mooie gelegenheid om ook het terras ook eens op te hogen en alle beplanting een andere plaats te geven. Voor het aanpakken van de beplanting heb ik toch maar een tuinman ingehuurd die het hérinrichten wel zag zitten. Ik had er geen verstand van, het was voor mij allemaal vreemd.







Met een waterpasinstrument is de vijverrand door een vriend op de juiste hoogte gebracht en met nog wat hulp van een paar collega´s kon het zware werk wat lichter worden gemaakt. Vanaf het terras moest wel een bruggetje worden gemaakt om de oversteek naar het tuinhuisje te realiseren, maar dat was van latere zorg.
Eerst moest een flinke hoeveelheid vette klei uit de tuin worden uitgegraven en hiervoor moest met een zware kraan een graafmachine over de schutting worden gehesen. Er was immers geen andere mogelijkheid om de vijver uit te graven, nou ja met de hand wel, maar waarom moeilijk doen als het makkelijk kan. Een vijver kost geld, dat had ik ergens gelezen.
Tijdens het graven is dankbaar gebruik gemaakt van een midigraver van 3,5 ton waarmee het graven van de vijver binnen 5 uur tijd kon worden, aldus de machinist die om de vijf minuten voorzien moest worden van koffie.







Zaterdagmorgen vroeg om 07.00 uur werd de machine opgestart.
Onvoorstelbaar snel zo´n midigraver. Met een goede machinist erop, daar kun je met de hand niet tegenaan werken. Daar was iedereen het wel over eens. De tuinman die de motor van de graafmachine hoorde draaien en die een vrije zaterdag had, vond wel dat er iemand in de bouwput aan de schep moest staan om het zaakje af te werken. Geen probleem hoor "dat is mijn vak ". Geef mij maar een schep en een biertje dan komt het wel goed ". Ondertussen had ik zelf ook het zweet op mijn voorhoofd staan, maar ik had er lol in.
Omdat ik van te voren had berekend dat de arm van de midigraver nooit overal bij zou kunnen komen om de vijver goed op diepte uit te kunnen graven, heb ik de achterste balk van de vijverrand voor alle zekerheid nog even losgehouden en heb daar ook géén piketten geslagen. Deze kon ( nadat het graafwerk klaar was) snel op zijn plaats worden gelegd want de ring stonden immers waterpas en moest alleen even onderbroken worden. Pikketten er achter, gaten boren, vastzetten en klaar is kees. Goed over nagedacht.







Nu stond er een mooie dakplantaan in de tuin die ik liever niet wilde verzetten, want er moest immers ook voldoende schaduw over de vijver komen en het was zonde om deze mooie boom uit te graven en te verzetten. Door het afsnijden van de geplande vijverhoek ( met een dwarsbalk ) kon een compromis worden bereikt met de tuinman.
Beter geen bomen direct naast een koivijver plaatsen, herinnerde ik vanuit de koivijverboeken, maar ja wat wil men nu, schaduw heb je toch nodig ! Wel planten, géén planten in een koivijver, daarover zijn de koiboeken heel duidelijk, maar tegen alle regels in heb er wél voor gekozen, want een kale (steriele) bak met alleen maar vissen in de tuin dat zag ik niet zitten.
Langs de 3/4 van de vijverrand is op 35 cm diepte een plateau aangebracht om hiervoor 30 cm hoge vijvermanden (planten) neer te kunnen plaatsen. De exacte diepte van deze plateaus vond ik wel van belang omdat ik de randen van de vijvermanden net gelijk aan het wateroppervlak wilde hebben.
Ik wist vanuit de vijverboeken en van horen zeggen, dat koikarpers nu eenmaal graag vroeten in vijverplanten, maar als de randen van de vijvermanden net hoog genoeg zouden staan, dan kunnen ze er niet in komen dacht ik, dus nou vooruit proberen maar. De vette kleiwanden bleken een groot voordeel, deze konden mooi steil en glad worden afgewerkt naar een diepte van 1,60 cm onder maaiveld. Dat zou volgens de maatstaven van de koiboeken en internet een mooie diepte zijn voor een koivijver. Ik wilde wel wat dieper maar dat ging niet doordat we op natte leemgrond stuitte. 1.60 cm diep zat man, hoorde ik zeggen.







Nadat het graafwerk gevorderd was kon eindelijk het dikke worteldoek worden aangebracht, maar ja dat zijn allemaal stroken en hoe hou je dat netjes op zijn plaats. Effe achter de oren krabben. Een rol duck tape bleek uitkomst te bieden, een ideaal hulpmiddel om het worteldoek goed aan te brengen. Uiteraard alles nog even goed nalopen op de aanwezigheid van scherpe uitsteeksels (en wortels) voordat het worteldoek op zijn plaats wordt gelegd. Het op de plaats leggen van het worteldoek, dat heb ik maar overgelaten aan een maatje van mij die dat al eerder had gedaan. Maar dan kon je wel zien, want het EPDM folie mocht er niet in voordat alles goed gecheckt was. Hij heeft zelf ook een prachtige koivijver ( midden in de bossen ) en is achteraf gezien de oorzaak geweest van mijn koivijverbesmetting. Nog bedankt trouwens, Andre !







Tesamen met de tuinman is de ondergrond gereed gemaakt met het witte spul dat voor enkele jaren onder de grond zou verdwijnen. Isoleren van de wanden, daar had ik toen nog niet van gehoord, maar wetend wat ik nu weet, zou ik het in 2005 ook niet hebben gedaan. Een gezonde koi moet een beetje kou kunnen verdragen en het sneller groeien van de dieren vind ik van minder belang.
De laatste hand wordt gelegd en daarna kon het EPDM rubber folie ( 1mm dik ) op zijn plaatst worden gelegd. Met een afmeting van 14 x 14 meter was dat stuk rubberfolie een aardig gewicht dat met vijf man getild moest worden. Vooral dit secuur werkje moest worden overgelaten aan de vakman. " Iedereen de vijver uit, nu komt het erop aan " hoorde ik Andre de dirigent roepen.
De plooien en vouwen van het rubber moesten netjes worden gelegd. Uiteraard is vooraf wel overwogen om ook een bodemafvoer te plaatsen, maar ik was daar zelf niet zo'n voorstander van. Ik was toen bang voor lekkages e.d. en wilde nu eenmaal overal bij kunnen om iets te kunnen repareren. Een flinke zware pomp in het midden en gewoon pompgevoed opvoeren naar het kamerfiter, dat moet wel lukken, dacht ik!







Op het point of no return dacht ik nog, was het nu niet beter geweest om een ovale koivijver met ronde hoeken te maken, in plaats van een formele vijver. De vijverboeken waren daar immers heel duidelijk in, want goede flow en juiste circulatie van het vijverwater was erg belangrijk. Maar nee dus, ik wilde een flinke hoek van het terras in de vijver gehandhaaft houden, want om juist daar te zitten en makkelijk in de vijver te kunnen kijken, tja dat had ook wel wat!
Nadat alles gecontroleerd was kon uiteindelijk de waterslang in de nieuwe vijver worden gelegd ( zaterdag 14.00 uur ). "Eerst effe de waterstand opnemen slimmert, was het advies, want dan weet je ook hoeveel erin gaat". Hmmm best wel slim, maar dat had ik kunnen weten, want ook dat had ik ergens gelezen. Doe nog maar een biertje riepen de mannen want dat vullen van die vijver, dat kan nog wel effe duren.







Uiteindelijk heeft het 24 uur geduurd voordat het water over de rand liep. Zondags 16.00 uur gaf de watermeter 28,5 m2 verschil aan.
Dat wordt een dure rekening van het waterleidingbedrijf riep moeders en ging daarna op pad om te winkelen.
Eerst een volle dag beluchten en daarna de eerste vissen erin. Het aansluiten van het filter was een leuk moment, maar ik had nog geen koi´s, dat zou pas later komen.
Het afwerken van de vijverrand moest met bankirai gebeuren, want daarover had ik vele voorbeelden gezien op internet.
Ook het bouwen van het bruggetje moest met dit zelfde materiaal worden gedaan. Omdat ik ooit ergens gelezen had dat bevroren ijs van een koivijver met rust gelaten moest worden, heb ik het bankirai bruggetje toch maar wat hoger weggelegd, zodat dit het water niet raakt. De eerste vijverplanten kunnen op de rand worden geplaatst en jawel de vijvermanden zijn precies van juiste hoogte. Daar zullen de koi´s niet snel in wroeten.







Omdat ik het vijverfilter bovengronds wilde hebben en dit toch uit het zicht weggebouwd moest worden, is dit naast het tuinhuisje geplaatst en direct voorzien van losneembare betimmering en uiteraard een luik voor de de nodige schoonmaakacties. Ik bedacht toen nog dat het water ook wel eens kon bevriezen bij extreme vorst, dus het zonodig vorstvrij houden van het filter met een klein kacheltje zou alleen opgaan als het filter goed opgesloten was in een kist.
Enkele jaren later bleek dit een goede keuze te zijn geweest, vooral toen het s´nachts 20 graden onder nul was.
Nu had ik van de oude vijver nog wat enorme grote waterlelies en wat vijverplanten achter de hand gehouden, die ik graag midden in de vijver wilde hebben om wat schaduw en beschutting te creeren. Om ook het wroeten van de koi tegen te gaan, heb ik hiervoor een zwart HDPE vat gebruikt van 200 liter inhoud gebruikt. De hoogte van dit vat was volgens mijn berekening precies hoog genoeg om de waterlelie in weg te zetten. Dit vat is eerst deels verzwaard en gevuld met bakstenen, vervolgens gevuld met voldoende vijveraarde en daarna de waterlelie erin met de scheuten omhoog. Aansluitend is het zaakje bovenin afgedekt met vijveraarde en substraat. Tijdens het laten afzinken van dit zware vat in de nieuwe vijver dacht ik nog `als die waterlelie ooit nog gaat groeien, dan eet ik mijn schoen op `.







Het verder afwerken van de bestrating rondom de vijver heb ik overgelaten aan de stratenmaker want dat is echt een vak apart, maar uiteraard moest ik zelf wel het zand en de stenen aanslepen. In het begin van december waren wij ruim op tijd met het herinrichten van de tuin en het nog net op tijd terug plaatsen van de beplanting.
Dit moest klaar voordat de winter begon en tja ook dit moest worden gedaan door de ingehuurde tuinman, die strak volgens zijn tekening werkte en de beplanting op de juiste plaats zette.
Wij wilde aan één kant van de vijver graag een hoge begroeing met wat beschutting en de andere kant van de vijver moest vrij laag zijn. De formele vijver moest wel een beetje een Eye Catcher worden omdat we ook vanaf de woonkamer een mooi uitzicht wilde hebben. Ontdanks de uitgewerkte ideeen en alle inspanningen, was het gewenste resultaat natuurlijk niet direct zichtbaar, maar dat kwam omdat de beplanting flink was ingekort. Toch was de verbouwing in deze fase al een hele verbetering.
Wel een raar gezicht als er geen planten staan, een kale boel.







Nu enkele seisoenen verder, genieten wij nog steeds elke dag van de beslissingen die wij in 2001 genomen hebben. Mijn schoen daarentegen heb ik wél op moeten eten, want de (oude) waterlelie in het midden van de vijver groeit als kool en dit wordt jaarlijks beloond met een schitterend uitzicht op prachtige leliebloemen. Ten aanzien van vijverdiscussies is het altijd moeilijk om iets toe te geven, maar de waarschuwing over het koivirus, bleek zeer terecht ! Ongeveer 35 koikarpers hebben inmiddels de plaats ingenomen van de goudvissen. Ik heb nooit geweten dat het houden van koikarpers zo´n magische uitwerking heeft en je veel plezier kan hebben van deze prachtige vissen. Het uit de hand voeren en het zien opgroeien van kleine koikarpers die je elke dag begroeten, met als doel wat voer te bemachtigen, is gewoon en leuke hobby.







Natuurlijk zijn er inmiddels lessen geleerd, want ook wij hebben ervaren dat een reiger graag een koikarper lust, maar dat blijft toch.
Met een zware traploos regelbare Promax vijverpomp (van 30 m3 per uur) en een vierkamerfilter (dat eigenlijk maar geschikt is voor 17.000 liter) kan ik het vijverwater toch goed helder houden. Niet teveel schoonmaken dat filter, alleen als het nodig is.

Nou daar moest ik wel even aan wennen, maar op den duur zag ik het verschil in de vijver. Goed voer gebruiken ? Nou daarvoor neem je Kata voer en leer je ook nog wat over koikarpers. Niet te hard pompen, maar de doorstroomsnelheid wat verminderen, contacttijd ? Wist ik veel ! En dan kom je weer eens een ervaren koihouder tegen die zegt, "joh, als het wat moeilijker gaat met je filter, dan zet je toch gewoon je vortex vol met borstels ? Je vergroot daarmee je filtercapaciteit aanzienlijk !". Hup in de pocket, weer wat geleerd. Best wel leuk zo'n koivijver en op zich is het logisch als je er goed over nadenkt.
En ja hoor, er valt wel eens een blaadje in mijn vijver en de stroming in mijn vijver zal niet optimaal zijn en dus niet voldoen aan de gestelde eisen van de ideale koivijver, maar daar kan ik mee leven want de pomp doet zijn werk. Ik heb ook nog een schepnet en de dooie hoeken in de vijver die krijgen echt voldoende aandacht.







Resume !
Ik leer stukje bij beetje van mijn eigen fouten en heb inmiddels de uitgebreide informatie ondekt die in overvloed te vinden is op internet. Het af en toe eens bezoeken van goede informatieve websites, zoals Koieagle en de allernieuwste technieken van de markt zullen er op den duur wel toe leiden dat er nog wat aangepast zal worden aan mijn vijver, maar vooralsnog gewoon lekker draaien met die hap en genieten van de vissen.