Parasieten


Karperluis:
De Argulus of karperluis is door zijn grootte van 5 mm vaak gemakkelijk met het blote oog op de huid van de vis te ovorm, de 2 pigmentogen en de talrijke pootjes op de buikzijde. De Argulus plakt met zijn ntdekken. Men kan hem herkennen aan de ovaal afgeplatte zuignappen aan de huid van de vis en boort met zijn monddelen in de huid van de vis.

De vissen vertonen schichtig gedrag, flitsen of schuren over de bodem en vermageren. De huid krijgt rood ontstoken plekken waarop secundaire bacteriële infecties kunnen ontstaan.

De argulus is bij een geringe microscoop vergroting 10-100 x al te zien.


Chiodonella:
Chilodonella veroorzaakt huidtroebeling. Het is een ovale ciliaat met een grootte van 30-70 μm die vooral voorkomt op de kieuwen maar ook op de huid. De vissen vertonen ademhalingsproblemen, de kieuwdeksels staan open en ze hangen aan het wateroppervlak happend naar lucht. Het kan ook zijn dat ze op de bodem liggen. In een vergevorderd infectiestadium komt de parasiet ook op de huid voor waardoor deze meer slijm produceert, de huidtroebeling. De infectie treed meestal op in vervuild water met veel afval. Ook hier kunnen secundaire bacteriële infecties voorkomen.
Onder de microscoop is de Chilodonella het makkelijkst te herkennen bij een vergroting vanaf 300x.

Costia of Ichthyobodo necatrix
Ook deze boonvormige flagellaat veroorzaakt huidtroebeling. De parasiet met een grootte van 10-15 μm is zeer bewegelijk en kan zich vasthechten op de huid, vinnen en kieuwen van de vis. Als reactie op deze infectie scheiden de huidcellen slijm af waardoor de huid een melkwitte troebeling krijgt. Tegelijkertijd veroorzaakt de parasiet irritatie en weefselverderf van de huid. Infecties met costia gaan vaak met grote sterfte gepaard. De vissen ademen moeilijk en happen aan de oppervlakte naar lucht. Ook schuren en flitsen de vissen langs de bodem. Ook hier kunnen secundaire bacteriële aandoeningen optreden.
Costia is erg dodelijk bij jonge vissen van 12 cm en kleiner.


Dactylogyrus:

Uw browser kan dit bestand niet lezen! <br />Kieuwwormen hebben een grootte van ongeveer 0,3 tot 0,5 mm en bevinden zich op en bij de kiewen. Zij lijken heel erg op huidwormen (Gyrodactylus). De verschillen zijn zichtbaar in de haakvormige vasthechtingsorganen en de 4 zwarte puntogen. Ook de voortplantingscyclus is verschillend. Kieuwwormen leggen eieren waaruit een larve komt die zich op de kieuwen van de vis tot een volwassen worm ontwikkelen. Ze veroorzaken met hun haken ernstige schade aan het kieuwweefsel, waardoor de cellen meer slijm afscheiden dan normaal. De vissen krijgen ademhalingsproblemen en soms secundaire bacteriële infecties. Ze vermageren, vertonen donkerverkleuring, hebben openstaande kieuwen, hangen aan het oppervlak en schuren.

Onder de microscoop zijn de wormen met een vergroting van 100-160 x heel goed te zien.

Epistylus:
Deze ziekteverwekker van valse schimmelinfectie behoort tot de gesteelde petriche ciliaten waartoe ook de Apiosoma en Heteropolaria colisarum behoren. Epistylis is een parasiet op een steeltje met een krans van trilharen rond de mondopening. De klokdiertjes zitten in kolonies op de vinnen, en soms op de huid. Ze vormen watachtige structuren die lijken op schimmelinfectie.
Ze treden vaak op nadat een vis beschadigingen heeft opgelopen.

De klokdiertjes zijn zichtbaar tussen 120x en 300x vergroten

Gyrodactylus:
Huidwormen (0.3-0.5mm) hechten zich met haken in het huidweefsel vast. De huid van de vis reageert hierop door slijmtoename. De vissen gaan schuren en flitsen, kunnen vermageren en verkleuren. Huidwormen nemen snel in aantal toe omdat ze levendbarend zijn en geen tussengastheer nodig hebben. Ook bij huidwormen geldt dat de huidbeschadiging een secundaire bacteriële infectie tot gevolg kan hebben. Huidwormen onderscheiden zich bij een huidafstrijkje van kieuwwormen omdat de jonge wormen duidelijk te zien zijn in de ouderdieren. Vaak zijn onder de microscoop de haken zeer makkelijk waarneembaar. Met een geringe vergroting van 100x zijn de wriemelende wormen duidelijk zichtbaar.
Voor de behandeling geld net als bij huidwormen, dat deze tegen veel middelen resistent zijn geworden. Een middel dat goede resultaten boekt is flubenol, de werkzame stof hierin is flubendazole.

Jchthiophthyrius:
In volwassen toestand zien we deze parasiet op de vis als witte punten of stippen (0.2-1.0 mm) op vinnen, huid en kieuwen. De parasieten bevinden zich onder de slijmhuid van de vis en veroorzaken schade en irritatie. Vissen gaan onregelmatig zwemmen, flitsen en schuren. In een later stadium happen ze naar lucht aan het wateroppervlak, knijpen met vinnen, gaan soms lusteloos op de bodem liggen en zullen uiteindelijk sterven. De stip-infectie kan ook in de kieuwen plaatsvinden en dan vertonen zich geen stippen op het lichaam.
De cyclus van een stip maakt de bestrijding niet makkelijk. De volwassen stip op het lichaam is bijna niet te bestrijden. Deze cel laat zich los van de huid en deelt zich echter in 1000-2000 dochtercellen, die als sporen vrij in het water zwemmen op zoek naar een gastheer. Bestrijding is alleen in dit stadium mogelijk. Belangrijk is dus de behandeling afhankelijk van de temperatuur en deelsnelheid van de volwassen stippen te herhalen.
De stip is na het maken van een afstrijkje van huid en/of kieuwen makkelijk te zien bij een vergroting vanaf 120 x. De langzaam draaiende donkere bollen met trilharen aan de buitenkant met in het inwendige de U of maanvormige kern. Jonge stadia zien er transparanter uit en hebben de kern nog niet volledig ontwikkeld.

Lernea:
Huidwormen (0.3-0.5mm) hechten zich met haken in het huidweefsel vast. De huid van de vis reageert hierop door slijmtoename. De vissen gaan schuren en flitsen, kunnen vermageren en verkleuren. Huidwormen nemen snel in aantal toe omdat ze levendbarend zijn en geen tussengastheer nodig hebben. Ook bij huidwormen geldt dat de huidbeschadiging een secundaire bacteriële infectie tot gevolg kan hebben. Huidwormen onderscheiden zich bij een huidafstrijkje van kieuwwormen omdat de jonge wormen duidelijk te zien zijn in de ouderdieren. Vaak zijn onder de microscoop de haken zeer makkelijk waarneembaar. Met een geringe vergroting van 100x zijn de wriemelende wormen duidelijk zichtbaar.
Voor de behandeling geld net als bij huidwormen, dat deze tegen veel middelen resistent zijn geworden. Een middel dat goede resultaten boekt is flubenol, de werkzame stof hierin is flubendazole.

Oodinium:
Peperstip is een dinoflagellaat (fam. zweepalgen) die zich vast hecht op de huid en kieuwen waardoor deze weefsels beschadigd worden en er secundaire bacteriële infecties kunnen ontstaan. De symptomen zijn een korrelachtig moeilijk waarneembare bruine huidstroebeling, vissen hangen aan het wateroppervlak, hebben ademhalingsmoeilijkheden en schuren langs de bodem. Op een huidafstrijkje zijn de parasieten met een vergroting vanaf 120 keer te zien.

Tetrahymena:
Peperstip
Deze parasiet is een kleine ovaalvormige ciliaat die grote gelijkenis vertoont met een onvolwassen stadium van witte stip. De parasiet kan ernstige schade aan het geïnfecteerde weefsel toebrengen van huid en kieuwen. Tevens is deze parasiet vaak aanwezig bij bacteriële infecties van bijvoorbeeld Flexibacter columnaris.

Trichodina:

Uw browser kan dit bestand niet lezen! <br /> Uw browser kan dit bestand niet lezen! <br />Deze schotelvormige ciliaat komt vooral op de huid voor van vissen in sterk vervuild water. Infectie treedt meestal op met witte stip, costia, chilodonella en huidwormen. Ze veroorzaken huidtroebeling en ernstige schade aan weefsels. Deze parasiet is zeer herkenbaar in een huid-afstrijkje het zijn een soort autobandjes, bij een vergroting vanaf 200x